با پرسشی دقیق آغاز کنید و از دانسته‌ها به نادانسته‌ها برسید
از خودتان یا خویشاوندی در نزدیک‌ترین نسل که اطلاعات مستند کافی درباره‌اش دارید آغاز کنید و هر بار یک رابطه را به گذشته دنبال کنید. پیش از جست‌وجو، شخص، مکان، دوره و پرسشی را که می‌خواهید روشن کنید دقیق بنویسید. با اجازهٔ خویشاوندان گفت‌وگو کنید، گویندهٔ هر خاطره را ثبت کنید و حریم خصوصی افراد زنده را حفظ کنید. نام‌ها، روایت‌های خانوادگی و شجره‌نامه‌های اینترنتی سرنخ‌های مفیدی هستند، اما تا زمانی که اسناد و مقایسهٔ دقیق از هویت یا رابطه پشتیبانی نکنند، همچنان فرضیه‌اند.
گسترده جست‌وجو کنید، اصل سند را ببینید و منبع واقعی را ارجاع دهید
متناسب با مکان و دوره، از ثبت احوال، دفاتر کلیسایی، سرشماری، پرونده‌های ترکه، روزنامه‌ها و اسناد مهاجرت، زمین و نظامی استفاده کنید. شکل‌های مختلف نوشتن نام و خویشاوندان نزدیک را جست‌وجو کنید، سپس به جای اتکای صرف به نمایه، تصویر یا اصل سند را باز کنید. محل نگهداری، مجموعه، جلد، صفحه یا شمارهٔ تصویر، پیوند پایدار و تاریخ مراجعه را ثبت کنید. گفتهٔ سند را از نتیجه‌گیری خود جدا نگه دارید و جست‌وجوهای بی‌نتیجه را هم بنویسید تا پژوهش قابل تکرار باشد.
شجره‌نامه‌ای بسازید که ابهام، بازبینی و انتقال داده را حفظ کند
هر نام، رویداد و رابطه را به ارجاع‌های پشتیبان آن پیوند دهید و تاریخ‌ها، املاها یا اطلاعات متعارض دربارهٔ والدین را تا سنجش شواهد آشکار نگه دارید. توضیح دهید چرا یک نتیجه را ترجیح می‌دهید، بدون آنکه گفته‌های متفاوت منابع را حذف کنید. پرسش‌های حل‌نشده را با کارها و دفتر پژوهش پیگیری کنید، به همکاران فقط دسترسی لازم بدهید و نسخه‌های خروجی مستقل از پژوهش جایگزین‌ناپذیر خود نگه دارید. سابقهٔ روشن تغییرات، اصلاح، اشتراک‌گذاری و ادامهٔ پژوهش در نسل‌های بعد را آسان‌تر می‌کند.