Wiedza przydatna w badaniach

Badania genealogiczne: praktyczny poradnik o źródłach, drzewach rodzinnych i uzasadnionych wnioskach

Dowiedz się, jak szukać przodków, oceniać źródła, badać sprzeczności i budować prywatne drzewo genealogiczne, które inni mogą zweryfikować.

Zacznij od konkretnego pytania i przechodź od znanego do nieznanego

Zacznij od siebie lub od dobrze udokumentowanego krewnego z najbliższych pokoleń i cofaj się, sprawdzając po jednym powiązaniu rodzinnym. Przed wyszukiwaniem zapisz osobę, miejsce, okres i pytanie, które chcesz wyjaśnić. Rozmawiaj z krewnymi za ich zgodą, odnotowuj, od kogo pochodzi każde wspomnienie, i chroń prywatność osób żyjących. Nazwiska, opowieści rodzinne i drzewa internetowe są przydatnymi wskazówkami, ale pozostają hipotezami, dopóki dokumenty i staranne porównanie nie potwierdzą tożsamości lub pokrewieństwa.

Szukaj szeroko, sprawdzaj oryginał i podawaj źródło, z którego rzeczywiście korzystasz

Stosownie do miejsca i okresu korzystaj z akt stanu cywilnego, ksiąg parafialnych, spisów ludności, akt spadkowych, gazet oraz dokumentów migracyjnych, majątkowych i wojskowych. Szukaj różnych pisowni nazwisk i bliskich krewnych, a następnie otwórz skan lub oryginalny zapis, zamiast polegać wyłącznie na indeksie. Zapisz archiwum, zespół lub zbiór, tom, stronę lub numer obrazu, trwały odnośnik i datę dostępu. Oddziel to, co podaje dokument, od własnego wniosku. Notuj również poszukiwania bez wyniku, aby można było powtórzyć pracę.

Buduj drzewo, które zachowuje niepewność, możliwość weryfikacji i przenoszenia danych

Łącz każde imię i nazwisko, wydarzenie oraz powiązanie rodzinne z odpowiednimi odwołaniami do źródeł. Zachowuj sprzeczne daty, pisownie i wskazania rodziców, dopóki nie ocenisz dowodów. Uzasadnij wybór preferowanego wniosku, nie usuwając odmiennych informacji ze źródeł. Otwarte pytania zapisuj jako zadania i w dzienniku badań, współpracownikom przyznawaj tylko potrzebny dostęp, a niezastąpione wyniki badań przechowuj również w niezależnych eksportach. Przejrzysta historia zmian ułatwia poprawki, współpracę i kontynuowanie badań przez kolejne pokolenia.